DEVRİMCİLİK (İNKILÂPÇILIK)
 
              "Devrimler yalnız baÅŸlar, bitiÅŸi diye birÅŸey yoktur."
              "Devrimler, yalnız ve ancak öğretmenlerin kafasında baÅŸlar." (M.K.Atatürk)


              Devrim sözcüğünün anlamı; kısa sürede meydana gelen köklü deÄŸiÅŸiklikler demektir. Bu sözcük anlamından esinlenerek devrimi; Devlet eliyle ülkenin sosyal hayatının ve kurumlarının akla yakın ve ölçülü yöntemlerle köklü bir ÅŸekilde yenileÅŸtirilmesidir, ÅŸeklinde tanımlayabiliriz.

              Atatürk, kendi ana düşünce ve eylemlerine uygun olarak devrimi şöyle tanımlamaktadır:

              "Türk Ulusu'nu, son yüzyıllarda geri bırakmış olan kurumları yıkarak, yerlerine ulusun en yüksek uygarlık gereksinimlerine uygun olarak ilerlemesini saÄŸlayacak yeni kurumları kurmuÅŸ olmaktır."

              Ayrıca Atatürk "Devrimler için, "Atatürk Devrimleri" denilmesini iyi karşılamaz ve "Türk Devrimi" diye düzeltirdi." (Prof. Dr. Hikmet Bayur)

              Kemalist Devrimcilik Ä°lkesi, Halkçılıkla ve hatta demokrasi anlayışı ile iç içe bir anlam taşır. Mustafa Kemal'in 1923'te Konya'daki bir konuÅŸmasında yer alabn ÅŸu cümleler, O'nun nasıl bir devrimcilik anlayışından hareket ettiÄŸini, hiçbir yanlış anlamaya yer vermeyecek kadar açık bir biçimde sergilemektedir: "Bozuk zihniyetli milletlerde büyük çoÄŸunluk baÅŸka baÅŸka hedefe, aydın denen sınıf baÅŸka zihniyete sahiptir. Aydın sınıf telkinle, aydınlatma ile büyük çoÄŸunluÄŸu kendi amacına göre ikna etmeyi baÅŸaramayınca, baÅŸka yollara baÅŸvurur. Halka zorbalık etmeye baÅŸlar. BaÅŸarıya ulaÅŸmak için, aydın sınıfla halkın zihniyet ve hedefi arasında tabii bir uyum olması gerekir. Yani aydın sınıfın halka telkin edeceÄŸi ilkeler, halkın ruh ve vicdanından alınmış olmalı. Bu halk bir defa karşısındakinin samimiyetle kendilerine yardımcı olacaklarına inanırsa her türlü hareketi derhal kabule hazırdır. Bunun için gençlerin herÅŸeyden evvel millete güven vermesi gereklidir."
              Bu, seçkinciliÄŸi açıkça yadsıyan, halkla bütünleÅŸmeye ve dolayısıyla demokratik yöntemlere büyük önem veren bir devrimcilik anlayışıdır.
              Kemalist Devrimcilik anlayışının iki yanı bulunduÄŸunu söyleyebiliriz. Birinci yanı, eski düzenin geçerliliÄŸini yitirmiÅŸ kurumlarını yıkıp, yerlerine çağın gereksinmelerini karşılayacak kurumları koymakla ilgilidir. Ama Kemalizm, bununla yetinmemekte, devrimciliÄŸi aynı zamanda sürekli olarak yeniliklere, deÄŸiÅŸimlere açıklık biçiminde anlatmakta ve kalıplaÅŸmaya karşı çıkmaktadır.
              Atatürk, Devrimcilik Ä°lkesinin birinci ögesini şöyle tanımlıyordu: "Devrim, Türk Milleti'ni son yüzyıllarda geri bırakmış olan kurumları yıkarak yerlerine, ulusun en yüksek medeni gereklere göre ilerlemesini temin edecek yeni kurumları koymuÅŸ olmaktır." Atatürk, yaptığı devrimin ülkeye kazandırdıklarının korunmasını elbette ki devrimcilik ilkesinin bir gereÄŸi sayıyordu. Ama O'nun açısından sorun o noktada bitmiyordu. KoÅŸulların deÄŸiÅŸeceÄŸinin, deÄŸiÅŸen koÅŸulların yeni kurumları, yeni atılımları gerektireceÄŸinin bilincindeydi. Bu nedenledir ki, Kemalist ideolojinin kalıplaÅŸmasına, bir anlamda devrimin dondurulmasına karşıydı. KoÅŸullara koÅŸut olarak sadece kurumların deÄŸil, düşüncelerin de deÄŸiÅŸmesinin gerekliliÄŸini biliyordu. Ä°ÅŸte bu nedenledir ki, Kemalizm'in Devrimcilik ilkesi, aynı zamanda bir "Sürekli Devrimcilik" anlayışını da yansıtmaktadır.
              En ilerici kurumlar bile, koÅŸullar içinde eskir. En ileri bir devrimin bekçiliÄŸi ile yetinenler, günün birinde deÄŸiÅŸen koÅŸulların gerisinde kalmaktan, tutuculaÅŸmaktan kurtulamazlar. Kemalizm'in bu sürekli devrimcilik anlayışını benimsemeden, sadece Mustafa Kemal'in saÄŸlığında gerçekleÅŸtirdiklerinin bekçiliÄŸi ile yetinenleri "Kemalist" ya da "Atatürkçü" saymak olanaksızdır.
              Kemalizm, sırasıyla siyasal sistemi, hukuk sistemini, eÄŸitim sistemini ve kültürü laikleÅŸtirdi. Bir islam ülkesindeki ilk laik devlet böylece doÄŸdu. EÄŸer çok sayıdaki müslüman ülke içinde çaÄŸdaÅŸ, demokratik bir hukuk devletine sahip tek ülke "TÃœRKÄ°YE" ise, bunun laiklikle baÄŸlantısı olmadığını öne sürmek elbette ki olanaksızdır. Petrol gibi büyük ve kolay gelir kaynaklarına sahip olmadığı halde, Türkiye'nin müslüman ülkeler içinde en sanayileÅŸmiÅŸi, en ileri teknolojiye ve çaÄŸdaÅŸ ekonomiye ( Bugünlerde krizde olmamıza raÄŸmen ) sahip bulunanı oluÅŸu da ayrıca düşündürücüdür!





--------------------------------------------------------------------------------


Türk inkılâbı nedir? Bu inkılâp, kelimenin ilk bakışta ima ettiği ihtilal anlamından başka, ondan daha geniş bir değişikliği ifade etmektedir... Milletin varlığını devam ettirmesi için kişileri arasında düşündüğü ortak bağ, yüzyıllardan beri gelen şekil ve esasını değiştirmiş, yani millet, dini ve mezhebi bağlantı yerine, Türk milliyeti bağıyla kişilerini toplamıştır.
Millet, milletlerarası genel mücadele sahasında hayat sebebi ve kuvvet sebebi olacak ilim ve vasıtanın ancak çağdaş medeniyette bulunabileceğini hayatı boyunca devam edecek bir idare saymıştır...
Sonuç olarak millet; saydığım değişiklik ve inkılâpların tabii ve zorunlu gereği olarak, toplum idaresinin ve bütün kanunlarının ancak dünyaya ait ihtiyaçlarından doğmuş ve ihtiyacın değişme ve gelişmesiyle devamlı olarak değişme ve gelişmesi esas olan dünyaya ait bir zihniyeti, hayatı boyunca devam edecek bir idare saymıştır...
Büyük milletimizin hayatının devamında meydana getirdiği bu değişiklikler, herhangi bir ihtilalden çok fazla, çok yüksek olan en büyük inkılâplardandır. ( 1925 )

İnkılâp var olan müesseseleri zorla değiştirmek demektir.
Türk milletini son asırlarda geri bırakmış olan müesseseleri yıkarak yerlerine, milletin en yüksek medeni gereklere göre ilerlemesini sağlayacak yeni müesseseleri koymuş olmaktır...
Devlet hayatında İnkılâp, sosyal durumumuzu da kapsar. ( Laiklik), ( Medeni Kanun), (Demokrasi). ( 1933 )

Uçurum kenarında yıkık bir ülke... türlü düşmanlarla kanlı boğuşmalar... yıllarca süren savaş... ondan sonra, içerde ve dışarda saygı ile tanınan yeni vatan, yeni toplum, yeni devlet ve bunları başarmak için arasız inkılâplar... İşte Türk genel inkılâbının bir kısa ifadesi... ( 1935 )

Efendiler, yaptığımız ve yapmakta olduğumuz inkılâpların gayesi Türkiye Cumhuriyeti halkını tamamen çağdaş ve bütün anlam ve görünüşüyle uygar bir toplum haline ulaştırmaktır.
İnkılâplarımızın ana ilkesi budur. Bu gereği kabul edemeyen zihniyetleri darmadağın etmek zaruridir, şimdiye kadar milletin beyinlerini paslandıran, uyuşturan, bu anlayışta bulunanlar olmuştur. Her halde anlayışlarda varolan uydurma ve boş fikirler tamamen çıkarılacaktır. Onlar çıkarılmadıkça beyine gerçeğin nurlarını sokmak imkansızdır. ( 1925 )

Türkiye'yi derece derece mi ilerletmeli, ani olarak mı? İki sistem var, biri bilinen büyük Fransız ihtilâlindeki yöntem; rejimler değişecek, ihtilâllere karşı mukabil ihtilâller yapılacak. Sağ solu tepeler, sol sağı süpürürken bir bakılacak ki bir buçuk asırlık zaman geçmiş... Bu milletin damarlarında o kadar bol kan ve önünde o kadar geniş zaman var mı? ( 1922 )

Biz büyük bir inkılâp yaptık. Memleketi bir çağdan alıp yeni bir çağa götürdük. Birçok eski müesseseleri yıktık. Bunların binlerce taraftarı vardır. Fırsat beklediklerini unutmamak lazım. En ileri demokrasilerde bile rejimi korumak için, sert tedbirlere müracaat edilmiştir. Bize gelince, inkılâbı koruyacak tedbirlere daha çok muhtacız. ( 1925 )

Mutlu inkılâbımızın aleyhinde fikir ve his taşıyanları aydınlatmak ve doğru yolu göstermek, aydınlara düşen milli vazifelerin en önemlisi ve en birincisidir. ( 1929 )

Türkiye'de doğan inkılâp güneşi yükselerek sıcaklığını yaydıkça, Türk milletinin kalbi büsbütün dünyanın büyük ve takdire layık eserlerine karşı sıcak bir sevgiyle dolmuş, bütün ilerleme prensiplerini tamamıyla benimsemiştir.

Her türlü yükselme ve gelişmeye kabiliyetli olan milletimizin sosyal ve fikri inkılâp adımlarını kısaltmak isteyen engeller mutlaka ortadan kaldırılmalıdır. ( 1924 )

İnkılâbın hedefini kavramışolanlar daima onu koruyabilecek güçte olacaklardır. ( 1930 )

Gerçek inkılâpçılar onlardır ki, yükselme ve yenilenme inkılâbına yöneltmek istedikleri insanların ruh ve vicdanlarındaki gerçek eğilime nüfuz etmesini bilirler. ( 1925 )

İnkılâbın temellerini her gün derinleştirmek, kuvvetlendirmek lazımdır. ( 1925 )