TARIM ALANINDAKÄ° GELÄ°ÅžMELER 
 


      Türkiye'nin ekonomik kalkınması köyün ve köylünün kalkınmasına baÄŸlı idi. Bir tarım memleketi olan Anadolu'nun en belli baÅŸlı gelir kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Osmanlı Ä°mparatorluÄŸunun son yıllarında ilgisizlik yüzünden Türkiye'nin tarımı geliÅŸmemiÅŸ, pek ilkel bir ÅŸekilde kalmıştı. Bu geri kalışta aydın sınıfının, milletimizin çokluÄŸunu teÅŸkil eden ve üretici olan köylüye karşı kayıtsızlığının da payı vardır. Köylünün millet ekonomisindeki yerini ve önemini anlayan Atatürk, "Türkiye'nin hakiki sahibi, efendisi köylüdür" diyerek bu hakikati ifade etmiÅŸtir.

      Türkiye halkının yüzde yetmiÅŸ beÅŸini teÅŸkil eden köylünün kalkınması için, Cumhuriyet Hükümetinin köycülük siyasetinde kabul ettiÄŸi esaslar ÅŸunlardır.

      1.Köylüden ağır vergileri kaldırmak,

      2.Köye para ve kredi saÄŸlamak.

      3.Köylünün ürününü ıslah ve koruma.

      4.Köylünün bilgi ve görüşünü yükseltmek.

      5.TopraÄŸa olmayan çiftçilere toprak dağıtmak.


A-Aşarın kaldırılması:

      Osmanlı Ä°mparatorluÄŸunda köylünün hükümete verdiÄŸi vergiye AÅŸar denirdi. Her çeÅŸit toprak gelirinden onda birini devlet vergi olarak almakta idi. Ãœrün ne olursa olsun bu vergi mutlaka ödenirdi. Devlet bu vergi hakkını açık artırma ile aracıların (Mültezim) satardı. Onlar da bu parayı köylüden zorla toplardı. Bu usul köyde üretim sermayesinin azalmasına ve toprak sahibi olan köylünün, büyük toprak sahiplerine baÄŸlı yarıcı olmasına yol açtı. Cumhuriyet Ä°daresi köylüye ezen ve sefalete götüren aÅŸar usulünü kaldırmaÄŸa karar verdi. 17 Åžubat 1925 tarihinde kabul edilen bir kanunla aÅŸar kaldırıldı, yerine arazi vergisi kondu.


B-Köylüye para ve kredi temini:

      Uzun süre savaÅŸlar ve aÅŸar sistemi yüzünden köylü parasız, tohumsuz ve hayvansız kalmıştı. Hükümet köylünün üretim sermayesini saÄŸlamak maksadıyla muhtaç köylüye dört milyon lira dağıttı. Bu para faizsiz ve uzun vadeli olarak verilmiÅŸti. Köylü aldığı bu para ile çift, çubuk, tohum gibi eksiklerini tamamladı. Ziraat Bankası kredi ÅŸartlarını kolaylaÅŸtırdı. Büyük arazi sahibi çiftçilere olduÄŸu gibi, küçük arazi sahibi köylülere de kredi verilmesini saÄŸladı. Faiz miktarını indirdi. 1929 yılında Zirai Kredi Kooperatifleri kuruldu. Bu kooperatifler mülklerini karşılık olarak gösteremeyen çiftçilere, ÅŸahsi itibarı üzerine masrafsız ve güçlük çıkarmadan kredi bulmaları imkanını verdi.


C-Köylünün ürünlerini ıslah ve koruma:

      Ãœretimin artmasında ve ürün kalitesinin yükselmesinde büyük rolü olan tohum üzerine de önemle duruldu. Memleketin birçok yerlerinde "Tohum Islah Ä°stasyonları" kuruldu. Tohumun temizlenmesi için kalbur makineleri getirtilerek köylünün tohumu parasız olarak temizletildi. Köylülere pulluk dağıtıldı. Traktör kullanan çiftçiler korundu. Zirai Donatım Kurumu, çiftçinin tarım aleti, makine ve kimyasal gübre gereksinmesini saÄŸladı. Hükümet halka parasız fidan vermek için numune fidanlıkları ve numune çiftlileri açtı. Bunlardan Dalaman ÇiftliÄŸi en büyük numune çiftliÄŸi haline getirildi. Atatürk, Ankara'da Gazi Orman ÇiftliÄŸi'ni kurdu. Hükümet buÄŸday fiyatını korumak için gerekli gördüğü zaman Ziraat Bankası ve "Toprak Mahsulleri Ofisi" aracılığı ile buÄŸday alım satım iÅŸlerini de üzerine aldı.


D-Ziraat Okulları:

      Köycülüğü bir bilim dalı haline getirecek elemanların yetiÅŸtirilmesi için birçok tarım okulları açıldı. Bunlardan biri Ankara'da açılan Ziraat Fakültesidir. Bu fakülte ziraat mühendisleri yetiÅŸtirir. Ayrıca tarım okullarının sayısı artırıldığı gibi, günün gereklerine cevap verecek ÅŸekilde ıslah edildi. Ziraat okulları ile diÄŸer tarım kuruluÅŸları teknik bilgileri çiftçilere ulaÅŸtırmak ve teknik elemanlara yeni bilgiler vermek maksadıyla kurslar açtı.


E-Topraksız çiftçiyi topraklandırma:

      Köydeki vatandaÅŸların büyük bir bölümü topraksız, bir bölümü yarıcı ve bir bölümü de işçi idi. Köylüyü topraklandırmayı milli bir dava olarak kabul eden Cumhuriyet Hükümeti, köylüyü toprak sahibi yapmak için birçok kanunlar çıkardı. 1925'te kabul edilen bir kanuna göre; Köylüye toprak vermek için hükümete ait toprak yoksa hükümet arazi alır ve verir. Ä°lk on yılda köylüye dağıtılan arazi 1.077.526 dönümdür. Ä°lk iÅŸletilen arazi, yeni yetiÅŸtirilmeÄŸe baÅŸlanan fidanlıklar, baÄŸlar ve zeytinliklerden muayyen bir zaman için vergi alınmaması usulü kabul edildi.