Bizansla Ä°liÅŸkiler
 
 
        Sultan TuÄŸrul Bey, Selçuklu ÅŸehzâdelerini çeÅŸitli bölgelerin fethi ile görevlendirmiÅŸti. Bu ÅŸehzâdelerden Mûsâ Yabgu'nun oÄŸlu Hasan Büyük Zab nehri kenarında Bizanslılar karşısında büyük bir yenilgiye uÄŸradı (1048). TuÄŸrul Bey; Ä°brâhim Yınal ve Kutalmış'ı bu yenilginin intikamını almak için Anadolu gazâsına memur etti. Bu iki ÅŸehzâdenin idaresindeki Selçuklu ordusu Hasankale'de Bizans ordusunu maÄŸlûp ederek Gürcü prenseslerinden Lipârit'i esir aldı (18 Eylül 1049) ve büyük ganimetlerle TuÄŸrul Bey'in yanına döndü. Bizans Ä°mparatorluÄŸu batıda topraklarını ciddî bir ÅŸekilde tehdit eden diÄŸer bir Türk kabilesi Peçeneklerin akınları sebebiyle doÄŸuda Selçuklular ile anlaÅŸmak zorunda idi.

        Ayrıca esir bulunan Lipârit'i de kurtarmak istiyorlardı. Neticede Ä°stanbul'da daha önce inşâ edilmiÅŸ, fakat o sırada harap durumda bulunan câmiin tamir edilmesi, Fâtımî Devleti adına okunan hutbenin BaÄŸdad Abbâsî Halîfesi ve TuÄŸrul Bey adına okunması kararlaÅŸtırıldı. Bizanslılar Selçuklu Devleti'ne yıllık vergi ödenmesi için yapılan teklifi kabul etmediler.

        Taht mücâdeleleri gibi bazı iç meselelerinin baÅŸ göstermesi sebebiyle Selçuklular bir süre Anadolu'ya akın yapmadılar. Bundan sonra Sultan TuÄŸrul'un bizzat Anadolu'ya sefer yaptığını görüyoruz. Sultan TuÄŸrul, Van gölü'nün kuzeyindeki Bargirî ve ErciÅŸ kalelerini aldıktan sonra Malazgirt'i kuÅŸattı ise de, burayı zabtetmeye muvaffak olamadı. Bu sırada Selçuklular üç kol hâlinde doÄŸu ve kuzey-doÄŸu Anadolu'ya gelmemesine raÄŸmen, muhtelif Selçuklu emîrleri akınlara devam etmiÅŸlerdir. Bu akınlar gelecek fetihlere zemin hazırlamış ve Bizans mukâvemetini kırmada büyük ölçüde faydalı olmuÅŸtur.